نوشیروان (نیشیران )

در باره روستای نوشیروان در پست های اولیه مختصری نوشته بودم و با انتشار آمار سر شماری سال 1385 و پاره ای اطلاعات تازه دیگر مطلب تکمیل تری را تقدیم حضورتان میکنم و از مطالب کتاب جلفا از دیر باز تاکـــــنون در این مطلب استفاده مینمایم و قدردان  زحمات مولفان این کتاب مفید میباشم .

روستای نوشیروان در 16 کیومتری شرق هادیشهر واقع شده و از روستاهای دهستان ارسی می باشد این روستا در سال 1373 ، 300 نفر جمعیت داشته در حالیکه در سال 1365 جمعیت روستا بیش از چهار صد نفر بود . و در آخرین سرشماری در سال 1385 جمعیت آن طبق جدول زیر میباشد .

وجه تسمیه روستا از این قرار است که در زمان خسرو انوشیروان ، روستا شکارگاهی زیبا و خوب بود ، بطوری که پادشاه ایران بیش از شش ماه را در این شکارگاه با سربازان سلطنتی گذراند ، پس از مراجعت شاه به پایتخت دو نفر از سربازان حکومتی جهت حفاظت از شکارگاه در این مکان مانـــــــده و از پادشاه ایران که هر سال به این مکان می آمد پذیرائی می کـــردند . تا بعد از فوت خسر و انوشیروان سربازان به پایتخت مراجعه نموده و چنـــدین خانوار در آنجا مانده و به ساخت بنا هایی اقدام کردند و آنجا را انوشیروان نامیدنــــــــد

روستای مذکور اول در شمالغرب روستای فعلی در محل وسیع تر و با فاصله یک کیلومتری در ضلع شرقی کوه های گوونی و محل کهریز واقع شـــده بود

و حتی در آن زمان دارای نام و شهرت بس فراوان بود . علت انتقال روستا به محل فعلی و میان سه کوه حدود 500 سال قبل ، بر این قرار است که روستا در قدیم به خاطر بالا آمدن آبهای سطح الارضی باتلاقی شده و زندگــــی را در آنجا برای ساکنین با مشکلاتی مواجه ساخت و مردم برای رهائی از نشســت مساکن خود ، مجبور شدند تا بر محل فعلی نقل مکان نمایند . گویا در آنجــــــا حمامی وجود داشت که از حمام های بزرگ منطقه محسوب میشد و دارای دو سنگ بزرگ مرمر بود که حاج صفر خان آنها را برای ساخت قلعه به لیـــــوارجان برد. اهالی روستا برای حفظ و حراست از اموال و جانشان در مقابل حملات قره داغیان نسبت به ایجاد زاغه ها و تونل هایی در زیر زمین اقدام کردند . این تونل ها در جهات سه گانه روستا در زیر کوچه ها ساخته شده بود که مردم در موقع احساس خطر در آن زاغه ها پناه می گرفتند .

بطور کلی جمعیت روستا از چهار طایفه تشکیل گردیده که همه آنها از مکان های متفاوتی جمع شده اند و عبارتند از :

1 – طایفه نایب حسن از قره باغ

2 – طایفه یوخاری حیاط از اردوباد

3 – طایفه بهراملولار از مشگین جمهوری آذر بایجان ( مشگین گویا روستایی در جمهوری آذر بایجان است .)

4 – طایفه دین نیلر از هوجقان مرند .

بافت روستا حالت ستاره ای شکل داشته تمام کوچه ها و پس کوچه ها در میدان روستا بهم گره میخورند .

در قبچان نوشیروان اثر یک شهر بنام بهمن شهر وجود دارد که آثار آن هنوز در آنجا مشهود است .

در روستای نوشیروان یک معدن نمک سنگی وجود دارد و سابق بر این اکثر مردم در اواسط پاییز برای استفاده

در زمستان از روستاهای دور و نزدیک به وسیله چهار پایان نمکهای قطعه قطعه شده را به منازلشان می بردند و بعضی افراد نیز با فروش نمک امرار معاش میکردند ولی حلا فقط خانوارهایی که به نمک آنجا نیاز دارن از آن استفاده می نمایند .

در نزدیک روستا معدن گچ نیز وجود دارد .