بسم الله الرحمن الرحیم

اقرا باسم ربك الذى خلق، خلق الانسان من علق، اقرا و ربك الاكرم، الذى علم بالقلم، علم الانسان ما لم يعلم.

 ^{سوره مبارکه علق ( آیه 1-5)}

بخوان به نام پروردگارت كه آفريد. همان كه انسان را از خون بسته ‏اى خلق كرد. بخوان كه پروردگارت از همه بزرگوارتر است، همان كه به وسيله قلم تعليم نمود و به انسان آنچه را نمى‏دانست، ياد داد.

سد ارس

ای سر سبز وطن، آذرآبادگان من
از تو جدا يكدم ، مبادا ايران من
روزگارت در امان ، دور از دست گزند
پشت تو بی لرزه باد ، همچنان كوه سهند

سرفراز ياور ايران من
پر غرور خاك ستارخان من

آنكه دلش مي زند ، نبض جدایی در باد
با او سخن می گويم ، تا نگهدارد به ياد

آذرآبادگان من ، جان جانان من است
قيمت خون ارس ، رگ ايران من است
خانه شمس و زرتشت آبروی ميهن است

چه نزديك تو باشم ، چه در غربت قريب و دور
تو را نمی دهم ز دست ، ای مرز عشق و شعر و شور

مگر بی تو مي شود ، زمزمهء ارس شنيد؟
مگر بی تو می شود به معنای وطن رسيد؟

سرفراز ياور ايران من...
پر غرور خاك ستارخان من